Hoeveel nalatigheidsintrest mag ik in België rekenen?

Een formule, geen vast getal

De Belgische nalatigheidsintrest bij handelstransacties wordt niet met de hand vastgesteld maar berekend. Artikel 5 van de wet van 2 augustus 2002 schrijft voor: de herfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank, afgerond naar het hogere halve procentpunt, plus acht procentpunt.

De Federale Overheidsdienst Financiën publiceert het resultaat twee keer per jaar, telkens voor het komende semester. Dat betekent dat het tarief kan verschuiven terwijl jouw factuur openstaat, en dat je bij een lange achterstand per periode moet rekenen.

Op dit moment komt de formule uit op 10,5% per jaar.

Waarom je overal acht procent leest

Zoek je op de Belgische nalatigheidsintrest, dan vind je opvallend vaak een vlakke acht procent. Dat cijfer is niet verzonnen: acht procentpunt is de opslag in de formule. In de jaren waarin de ECB-herfinancieringsrente op nul stond, kwam de formule daadwerkelijk op acht procent uit, en toen was het dus juist.

Sinds de ECB-rente weer boven nul staat, klopt het niet meer. Het verschil is niet klein: op een factuur van €5.000 die een jaar openstaat scheelt 8% tegenover 10,5% ruim honderdvijfentwintig euro.

De praktische regel: een bron die een vast percentage noemt zonder de formule erbij, is verouderd of wordt niet onderhouden. Kijk of het tarief per semester wordt genoemd. Staat er één getal voor alle jaren, dan klopt het hoogstens toevallig.

Hoe je het uitrekent

De intrest loopt vanaf de dag na de vervaldatum tot de dag van betaling. De berekening per periode is:

hoofdsom × tarief × (aantal dagen ÷ 365)

Wisselt het tarief halverwege, dan splits je de periode en tel je de uitkomsten op. Dat is niet optioneel: één tarief over de hele looptijd toepassen levert een bedrag op dat je bij betwisting niet kunt onderbouwen.

Rekenvoorbeeld

Een factuur van €5.000 aan een onderneming vervalt op 1 maart en wordt op 1 september betaald. Dat zijn 184 dagen bij een tarief van 10,5%.

€5.000 × 0,105 × (184 ÷ 365) = €264,66 aan nalatigheidsintrest. Daar komt het forfait van €40 voor invorderingskosten bovenop.

De grens: wanneer dit niet geldt

Deze intrestvoet geldt voor handelstransacties: leveringen tussen ondernemingen, of aan een overheid. Is je klant een consument, dan geldt boek XIX, en dat verwijst voor de bovengrens naar precies dezelfde formule: artikel XIX.4 §1 bindt de verwijlinterest aan “de referentie-interestvoet vermeerderd met acht procentpunten bedoeld in artikel 5, tweede lid, van de wet van 2 augustus 2002”. Het plafond is dus ook daar 10,5%. Een hoger beding is nietig.

Verwar dat niet met de gewone wettelijke intrestvoet. België kent er twee, en FOD Financiën publiceert ze op dezelfde pagina: de intrestvoet bij betalingsachterstand (nu 10,5%) en de wettelijke intrestvoet (voor 2026: 4,5%). Die tweede geldt in andere burgerlijke zaken, niet voor wat je een consument bij een onbetaalde factuur mag aanrekenen. Het verschil is zes procentpunt, en beide kanten op is het duur: te veel vragen maakt het hele beding nietig, te weinig vragen kost je geld.

Verder loopt de intrest bij een consument pas nadat je de kosteloze eerste herinnering hebt gestuurd en de termijn van 14 kalenderdagen is verstreken. Bij een onderneming loopt hij van rechtswege vanaf de dag na de vervaldatum, zonder dat je iets hoeft te sturen.

Tot slot een eerlijke kanttekening over het tarief hierboven. De FOD publiceert per semester; is het tarief voor het lopende semester nog niet gepubliceerd, dan rekent Vordero door met het laatst bekende cijfer en zegt dat er ook bij. Dat is een aanname en geen publicatie, en je hoort te weten wanneer je er een leest.