Hoe spreek ik een betalingsregeling af zonder mijn rechten te verliezen?

Een regeling is een nieuwe afspraak, geen uitstel

Wie een betalingsregeling toestaat, denkt vaak dat hij hetzelfde recht houdt en alleen langer wacht. Dat klopt niet helemaal. Een regeling is een afspraak, en wat je daarin niet regelt, wordt ingevuld door de wet of later door de tegenpartij.

Drie dingen bepalen of je er sterk uitkomt: de toerekening, het vervalbeding, en wat er met rente en kosten gebeurt zolang de regeling loopt.

De toerekening bepaalt of de schuld daalt

Zonder afspraak geldt artikel 6:44 BW: elke betaling gaat eerst naar de kosten, dan naar de verschenen rente, en pas daarna naar de hoofdsom.

Bij een vordering van €3.000 met €375 kosten en €90 rente betekent dat, bij termijnen van €250 per maand, dat er bijna twee maanden lang niets van de hoofdsom af gaat. Voor de klant voelt dat als dweilen met de kraan open, en juist dat gevoel doet regelingen sneuvelen.

Kies je het tweede, zet er dan bij dat rente en kosten bevroren blijven staan en niet zijn kwijtgescholden. Anders is je regeling in de praktijk een stille kwijtschelding.

Het vervalbeding is de kern

Eén zin, en zonder die zin sta je bij de eerste gemiste termijn met lege handen:

Bij het niet tijdig voldoen van een termijn vervalt deze regeling en is het volledige resterende bedrag, vermeerderd met de opgeschorte rente en kosten, direct opeisbaar.

Zonder vervalbeding moet je per gemiste termijn opnieuw aanmanen en opnieuw wachten, terwijl de regeling voor de rest gewoon doorloopt.

Wat er minimaal in moet

1. Het totaalbedrag en de opbouw daarvan: hoofdsom, rente tot de ingangsdatum, kosten.
2. De termijnen: hoeveel, hoe groot, op welke data.
3. De toerekening: aflossen op de hoofdsom, of de volgorde van 6:44 BW.
4. Wat er gebeurt met rente tijdens de regeling: loopt hij door of staat hij stil.
5. Het vervalbeding.
6. Dat de regeling geen afstand van recht is voor het deel dat nog openstaat.

Wanneer je beter geen regeling aangaat

Een regeling is zinvol bij een klant die wil betalen en het even niet kan. Hij is zinloos bij een klant die niet reageert, en riskant bij een klant die al eerder een regeling niet is nagekomen.

Een tweede regeling na een verbroken eerste is bijna altijd uitstel van de beslissing die je toch gaat nemen, en in de tussentijd loopt je vordering op in leeftijd, wat hem moeilijker inbaar maakt.

De grens

Dit artikel gaat over het Nederlandse recht en over regelingen die je zelf afspreekt met een klant. Het gaat niet over schuldhulpverlening, de wettelijke schuldsanering of een minnelijk traject via een bewindvoerder; daar gelden eigen regels en heb je als schuldeiser veel minder speelruimte.